วันเรื่อยๆของชีวิต

หาหมอ
วันนี้ไปหาหมอมาอีกรอบแล้วหละ เนื่องจากมันยังไม่หายสักที คือมันยังมีอาการเวียนหัวอยู่อ่ะ แต่มันไม่มีไข้แล้วนะ ก้เลยไป หมอก้เลยสั่งยามาอีก คราวนี้ยาเพียบอีกแล้ว ไม่เคยมีป่วยครั้งไหนยาเยอะขนาดนี้เลย เห้อ
ปีโชคร้าย
ปีนี้สังเกตว่าตัวเองมีโชคร้ายเยอะเป็นพิเศษ ไหนจะโดนคนเกลียดโดยไม่รู้ตัวอีก เป็นหวัดแล้วยังเดินไปแล้วเหยียบเข็มหมุดอีก โดนกรงหมาทับเท้า แหย่นิ้วเข้าไปแล้วโดนเสี้ยนตำเข้าในเล็บอีก เห้อ มีแต่เรื่องบาดเจ็บ เรื่องปวดกะบาล มามากมาย แต่เรื่องโดนคนเกลียดนี่ งง จริงๆคือ ไม่รู้เคยไปทำอะไรตอนไหน ก้เข้าใจว่าบางคนก้มีคนที่ไม่ถูกชะตาบ้าง ชั้นก้มีเหมือนกัน แต่ก้ไม่เคยคิดจะทำอะไร แต่พอมาลองคุยกับคนๆนั้นแล้ว เค้าก้ดีนะ คือถ้าเราดีกับเค้า เค้าก้ดีกับเราในเบื้องต้นถูกมั๊ย ความคิดนี้เลยหายไป ตั้งแต่ไปอยู่ที่ไต้หวัน ก้เจอแต่สังคมนอกร.รทั้งนั้น ทำให้เรียนรู้ว่าสังคมภายนอกมันแตกต่างจากในร.รมากนักนะ แต่เด๋วนี้สังคมในร.รที่ชั้นเจอมา มันก้คงจะเหมือนสังคมภายนอกขึ้นทุกวันรึเปล่า ที่วันๆมีแต่คนเสแสร้งใส่กันใช่มั๊ย เอาเหอะ บอกตามตรงว่า เบื่อ คิดดีกับทุกคนมาตลอดแต่โดนอย่างนี้ก้ไม่ไหวนะ วันนี้เลยต้องไปวัด ทำบุญกับเค้าสักหน่อย ก้สบายใจขึ้นเยอะเลย
acinar&poxy
ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไร อยากอ่านฟิกของพี่หยกพี่พลอยมากๆ ตอนป่วยเลยอ่าน sleepless in full moonจนจบเลย เห้อ มีตอนนึงเขียนว่า "รู้มั๊ยคาซียะว่าสิ่งที่ข้าเรียนรู้จากการได้รักเจ้าคืออะไร มันคือ ถ้าคนเราอยากมีความสุขต้องลืมความทุกข์และรู้จักให้อภัย" อืม ประโยคนี้มันทำให้ชั้นคิดมากๆๆๆๆ เลยนะ และก้ใจเย็นขึ้นด้วย รู้สึกว่าเรื่องนี้มีประโยคดีๆ ที่มีความหมายดีๆสอนอะไรให้ชั้นใจเย็นลงอีกหลายๆอย่างเลยหละ และอีกอย่างพออ่านฟิคแล้วมันทำให้คิดถึงพี่พลอยมากๆ ไม่รู้เป็นอะไร เลยมาเมล์หาเค้าสักที จิงๆเก็บเมล์เก่าๆของพี่พลอยไว้ด้วยแหละ เพราะรู้สึกว่าอ่านแล้วมีกำลังใจต่อสู้ชีวิตยังไงก้ไม่รู้ ขอบคุณพี่พลอยมากเลยนะ ที่ทำให้วันที่ขวัญแย่ๆรู้สึกดีขึ้นมาได้ ถ้าตอนอยู่ไต้หวันไม่มีเมล์จากพี่พลอยและก้ริน มันคงเหงาและแย่ มากๆ แต่ตอนนี้ก้ยังเป็นอยู่นะ ขวัญยังรอวันที่acinar&poxyจะกลับมา"ต่อ"ฟิคอีกครั้งนึงคะ
**อาทิตย์หน้ากีฬาสีแล้ว เย้ๆๆ จะได้จบๆไปสักที
**p'poxyama-p คิดถึงมากๆๆๆๆเลย
**รินมุก คิดถึงมาก ชั้นรู้ว่าแกก้รักชั้นนะ เห้ออออ